bugaboo

Afgelopen zomer kregen we de mooiste verrassing van ons leven: ik ben in verwachting. In de directe familie is het ook nog eens het eerste kindje. Dus als echte ‘noobs’ op gebied van kinderuitrusting stapten we samen de Prenatal binnen. De kinderwagen was het terrein van manlief. Die zou wel even een stoere, degelijke wagen uitkiezen. “Hoeveel zouden die dingen kosten? vier- max. vijfhonderd euro ofzo?” We zochten de mooiste uit en keken vervolgens naar het prijskaartje. Met open mond bleef ik 5 minuten stilletjes staan. Het bedrag kwam niet eens in de buurt bij onze eerste schatting. Dat werd nog wel even sparen. Het was mijn eerste ervaring in de wereld van de babymarketing.

Eén grote troef

Gedesillusioneerd kwam ik thuis. Hoe kwam het dat deze winkels hun producten voor deze bedragen konden verkopen? Waarom kopen normale mensen, zoals jij en ik, een Bugaboo kinderwagen die je slechts een paar jaar zal gebruiken? De reden is vrij simpel. De babymarketing heeft één hele belangrijke troef in handen: schuldgevoel. Ieder stel dat voor het eerst ouders wordt wil het allerbeste voor hun kind. En daar spelen reclames dan ook handig op in: “Kies dit product, want jij wilt toch ook voor jouw kindje het allerbeste?” En als labiele moeder vol hormonen en bekkenverweking, denk je op de bank dan alleen maar: jaaa, dat wil ik! Vervult met liefde voor je ongeboren vrucht denk je niet meer rationeel en wil je jouw kindje alles, maar dan ook alles geven. Anders ben je immers geen goede moeder. Blijkbaar kunnen ze die sticker al (onbewust) bij je opplakken nog voordat je je kindje met bloed, zweet en tranen überhaupt op de wereld hebt gezet.

Identiteit ipv materialiteit

En terwijl de baby mijn buik laat dansen en ik liefdevol terug aai, besef ik me één belangrijk ding. Iets wat zeker niet vanzelfsprekend is in deze wereld vol terroristen: ik wil mijn kind alles geven. En dat alles is voor mij een veilige haven waar het kindje volledig in vertrouwen mag opbloeien, wetende dat hij/zij nergens bang voor hoeft te zijn, omdat hij/zij in én in geliefd is. En een mooie Mutsy kinderwagen die net wat goedkoper is, past daar ook prima bij.

Tags

2 Responses

  1. Mieke schreef:

    Haha, herkenbaar. Vooral de verbijstering over de prijzen van een kinderwagen die je max 3 jaar gebruikt. Jimi heeft in een tweedehands maxi-cosi gelegen, met sjorbanden vastgemaakt aan een niet-passend onderstel. Nog geen blijvend letsel kunnen ontdekken 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Over Annelies van Ek

Voor een communicatieadviseur is het belangrijk om je te blijven ontwikkelen. Deze website stimuleert mij om over mijn vak na te denken, visie te ontwikkelen en inspiratie op te doen. Passies hierin zijn verandercommunicatie, faciliteren van interactie en verrassende events.

Momenteel werk ik bij Sabel Communicatie als veranderkundig communicatieadviseur.

Kop koffie? annelies@sabelcommunicatie.nl

Sorry, we're having trouble loading this Tumblr.